(Josep Guinovart)
Veleiquí, Outono, grande e puro,
vestindo ao mundo de dourado,
con saibo a mosto fermentado,
a mazá, a sal, a grao maduro.
Veleiquí Outono, nel procuro
o rumor do vento namorado,
o laio do mar ben concertado
e o claro misterio máis escuro.
Veleiquí Outono, fosco e ledo,
con brasas secretas, soedosas,
acesas nas brétemas do medo.
(Manuel María)
